2018, ΜΙΑ Α.Ε.Κ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΕΙΣ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ

2018, ΜΙΑ Α.Ε.Κ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΕΙΣ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ

Όχι, δεν σας… ενημερώνει ο Predator για το τι χρονιά γράφει το ημερολόγιο. Αλλά για το ποια χρονιά θα ήθελε να παίζει σε replay από εδώ και στο εξης !!!

Και ξεκινώ προκαλώντας σας να γυρίσετε λίγο τον χρόνο πίσω. Όχι πολύ πίσω, εκεί κοντά στο 2013. Αλλαγές, χτισίματα από την αρχή, νέοι παίκτες, νέα αφεντικά… Όλα νέα. Έχει γλύκα αυτή η ελπίδα. Η ελπίδα για κάτι καινούριο, για κάτι ‘καλύτερο από τη προηγούμενο’… «Πουλάει η ελπίδα στον ΑΕΚτζή» είχα διαβάσει κάπου και για μια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να συμφωνεί. Ήταν όμως τόσο ‘κενή ρεαλισμού’ αυτή η ελπίδα; Ή μήπως σήμερα αποδεικνύεται πως τα γεγονότα καθιστούν εκείνη την ελπίδα υπερβολικά μετριοπαθή; Ο καθένας ας βάλει το πρόσημο που τον αντιπροσωπεύει. Εγώ απλώς ξεκινώ, με το παρόν, ένα παιχνίδι με τη μνήμη σας. Μνήμη η οποία μέσα σ’ αυτήν την 5ετία έγινε σταδιακά αισιοδοξία, νεύρα, ικανοποίηση, και ξανά νεύρα, ηδονή και φτάνουμε ξαφνικά στο σήμερα. Πώς θα το χαρακτηρίζατε; Να πω αυτό που μου έρχεται πρώτα; «Α.Ε.Κ». Α.Ε.Κ. και μόνο…

Θέλω κοιτώντας πίσω σε μερικά χρόνια να έχουμε καταλάβει όλοι πως δεν ζούμε σήμερα μέρες νεοπλουτισμού, απλής επίτευξης ενός πλάνου ή ακόμη πιο ωμά ‘απλές συγκυρίες’. Τι ζούμε; Κανονικότητα φίλοι και φίλες μου… Κάτι που κατά σατανικό τρόπο δε συμβαίνει εκεί έξω στον κανονικό κόσμο, στην σκληρή κοινωνία. Μα συμβαίνει (επιτέλους) στον αθλητισμό. Το καλό νικά το κακό. Η ψυχή νικάει το χρήμα. Ο άξιος νικάει τον πονηρό. Η Α.Ε.Κ. νικάει τους ΠΑΝΤΕΣ. Αυτό συμβαίνει. «Άσε μας ρε Predator, σαν πολύ ρομαντικός δεν γίνεσαι πάλι;» Ίσως… Μα, αυτό δεν είναι που μας οδηγεί σε αυτές τις στιγμές φέτος; Ο ρομαντισμός. Τι οπλίζει τα χέρια εκείνων των παιδιών στο χάντμπολ και πετάνε έξω ομάδες με πολλαπλάσια μπάτζετ; Τι μετατρέπει τον captain Ντούσαν Σάκοτα σε δήμιο ολόκληρης της ηπείρου; Τι είναι αυτό που κάνει τον Τζανετόπουλο να καταπίνει ολόκληρη Μίλαν σ’ ένα βράδυ; Συνεχίστε εσείς με τις απαντήσεις, σε αυτό το σημείο λυγίζουν και οι δυνατότεροι και η συγκίνηση δεν επιτρέπει περαιτέρω λεπτομέρειες…

Και είπα να γράψω αρχικά «ποια χρονιά θα ήθελα να πατήσω pause» στον πρόλογο, μα είναι τόσο δυνατό το προαίσθημα πως αυτή είναι απλά η εκκίνηση μιας μακριάς λεωφόρου επιτυχιών μπροστά μας που δεν πρέπει – ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να υποβαθμίσουμε εμείς οι ίδιοι την ομάδα μας. Φέτος δεν ζούμε τίποτα από όσα προανέφερα άλλωστε, υπενθυμίζω. Ζούμε ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ στον κόσμο που υπάρχουμε. Στον κόσμο μου, στον κόσμο σου. Στον κόσμο της Α.Ε.Κ. Ο κόσμος μάς ανήκει, γιατί διέπεται απ’ τα ίδια ιδανικά που μας έφτιαξε ο αείμνηστος Αιμίλιος Ιωνάς εκείνη την ευλογημένη ημέρα. Κι αυτά πρέπει να επιβάλουμε από ‘δω και στο εξης! Ήρθαμε να τα αλλάξουμε όλα, και θα το κάνουμε. Με σταθμό αφετηρίας: Το 2018.

 

Καλή απόλαυση….

ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ

Το ότι έχουμε χαθεί και δεν δείχνουμε πολλά παιχνίδια, δεν μας το επιτρέπουν κάποιοι σοβαροί λόγοι που προέκυψαν, είναι ανθρώπινο.

Δείξτε κατανόηση και δώστε μας χρόνο, θα επανέλθουμε.

Ευχαριστούμε!

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο