Μια ωδή στον Μανουέλ (Μανόλο) Χιμένεθ

Μια ωδή στον Μανουέλ (Μανόλο) Χιμένεθ

Βρίσκομαι κάπου στον Κεραμεικό και οι μέρες δύσκολες, ένα βάρος με περιτριγυρίζει… «Κάτι με την δουλειά σου;» θα σκεφτούν πολλοί, «θέμα υγείας;» το ακόμη πιο ακραίο. Κι όμως, η Α.Ε.Κ. φίλε… Αυτό που για σένα δεν μπορεί να είναι κάτι που ‘θα σου δώσει ψωμί για να ζήσεις’, εμένα είναι η ίδια μου η ζωή. Και γεγονότα που την πάνε πίσω, του στυλ Μοράις και Κετσπάια, δε μας αφήνουν να κοιμηθούμε και να απολαύσουμε το ποτό μας…

Κι όμως δε χάνουμε την ελπίδα. Μη χάνετε την ελπίδα αδέρφια. Ποτέ! Α.Ε.Κ είστε, το συνώνυμο της ελπίδας και της αναγέννησης… Ο μόχθος – κι εντέλει η επιβράβευση – είναι στο αίμα, το DNA μας… Πάντα θα υπάρχει ένα «μάννα εξ’ ουρανού», ένας άγγελος στη Γη σταλμένος ειδικά για μας ώστε να βγούμε από τη δύσκολη θέση. Κι αν δεν έρχεται, αυτός θα ‘μαστε εμείς. Πάντα ήμασταν. Μας αγαπάει ο Θεός, να το θυμάστε. Πώς θα γινόταν να μην, άλλωστε…

Κι αυτό το «μάννα» έρχεται. Και ακούει στο όνομα «Μανουέλ (‘Μανόλο‘ όπως σε αναγκάζει να τον αποκαλέσεις η οικεία φυσιογνωμία του) Χιμένεθ. Έλα όμως που ήταν πάντα εδώ… Και αυτή ήταν κι η πρώτη σκέψη μου στο ανάγνωσμα της συγκεκριμένης είδησης το σχεδον πανηγυρικό εκείνο βράδυ (για μένα και για λίγους ακόμα). Είναι αλήθεια. Τα προβλήματά μας μπαίνουν στην άκρη. Η επάνοδος ξεκινάει. Κι επίσημα, γιατί ουσιαστικά είχε ξεκινήσει από τον ερχομό του άλλου προσώπου-κλειδί. Του βασικού. Πάμε παρακάτω όμως, το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο σε έναν θρυλικό πλέον προπονητή, τον «προπονητή των τίτλων»…

Ήταν πάντα εδώ, λοιπόν… Γιατί; 09/10/2010. Όλα ξεκινάνε. Δεκάδες κόσμου βρίσκονται στο πλάι του να τον αποθεώσουν. Θα τους ανταμείψει λίγο αργότερα… 8 μήνες μετά και ένας τίτλος έρχεται μετά από καιρό (και 3 χρόνια μετά απ’ το κλεμμένο) για την ομάδα μας. Αλλά δεν είναι ένας απλός τίτλος. Δεν μπορεί κανείς να τον χαρακτηρίσει έτσι. Κι αυτό γιατί δεν κερδίζει ο οποιοσδήποτε στην Ελλάδα τίτλο με τη γνωστή επικρατούσα ζούγκλα και Αδαμίδη στην διοίκηση. Αλλά είπαμε, δεν θα ασχοληθούμε με αυτά και λοιπούς απίθανους τύπους τώρα, έχουμε έναν Σενιόρ στις τάξεις μας. Πάμε να κοιτάξουμε λίγο τη φιλοσοφία του…

Ρόστερ καλό είχε και τότε στα χέρια του ο άλλοτε τεχνικός της Σεβίλλης και της Σαραγόσα (όπου έχουν να λένε τα καλύτερα για τον Ανδαλουσιανό προπονηταρά). Ντιοπ, Δέλλας, Λύμπε κλπ κλπ. Τα πράγματα πάνε καλά… Επιβλητικές εμφανίσεις σε πρωτάθλημα και, κυρίως, κύπελλο. Κι αυτό γιατί φαίνεται απ’ την πρώτη στιγμή. Ο Μανόλο έχει εμφυσήσει στους παίκτες του αυτή τη δίψα για τίτλο. Μπαίνουν σε κάθε ματς σκυλιασμένοι και αποφασισμένοι να φτάσουν μέχρι το τέλος του θεσμού. Γιατί; Γιατί έτσι πρέπει, όταν βρίσκεσαι στην Α.Ε.Κ. Κι ο Μανόλο το ξέρει καλύτερα από πολλούς που δηλώνουν «Α.Ε.Κ»… Κι έτσι γίνεται. Η Α.Ε.Κ θριαμβευτικά Κυπελλούχος Ελλάδος 2010-2011. Κι όλα μαρτυρούν πως το μέλλον διαγράφεται λαμπρό με τον συγκεκριμένο αξιαγάπητο τύπο στο τιμόνι. Φέυ… Τα πράγματα δεν κυλούν φυσιολογικά, όπως σχεδόν τίποτα στην εποχή των «αμετόχων». Ο Χιμένεθ φεύγει στοχοποιημένος (υπό τη γνωστή αντιεπαγγελματική τακτική των κατευθυνόμενων κονδυλοφόρων) και μπαίνει ακατανόητα σε μια πετυχημένη πορεία με τον συγκεκριμένο προπονητή (προσωρινό, όπως θα προβλέψει κι ο ίδιος) τέλος.

Τα χρόνια θα περάσουν και προπονητές θα έρθουν και θα φύγουν. Κανείς δεν καταφέρνει να αφήσει το στίγμα του. Ο Μανόλο όμως πάντα εκεί. Η καρδιά του λέει «Α.Ε.Κ». Τι κι αν τον ειρωνεύτηκαν, τι κι αν τον λοιδώρησαν; Αυτός ξέρει πολύ καλά πως «αυτό δεν είναι Α.Ε.Κ». Πολύ καλύτερα κι από πολλούς που το διατυμπανίζουν. Θα αυτοπροταθεί πολλές φορές, κάποιες από τις οποίες γίνονται σκέψεις οι οποίες δεν καταλήγουν εντέλει σε ‘γάμο’. Μοιραία όπως αποδεικνύεται, γιατί η ομάδα πέφτει πολλάκις σε χέρια ‘απίθανων’ και ‘μαθητευόμενων μάγων’. Ώσπου μετά τον τόσο χαμένο χρόνο, ο ‘γάμος’, που δεν έπρεπε ποτέ να χαλάσει, είναι και πάλι πραγματικότητα.

Υπογραφές, Λίγες δηλώσεις. Και φύγαμε. Έχουμε δουλειά μπροστά μας… Η Α.Ε.Κ δεν είναι εκεί που θα ‘πρεπε να βρίσκεται. Θα την φέρουμε όμως. Γι’ αυτό είμαστε εδώ… Πάμε!

Κι ερχόμαστε στο σήμερα. Τα επιτεύγματα γνωστά. Η Α.Ε.Κ του Μανόλο Χιμένεθ έχει καταφέρει μέσα σε ενάμιση χρόνο, με θεαματική ανα διαστήματα μπάλα και ορθολογικό τρόπο, να κατακτήσει καταρχήν την δεύτερη θέση, που δίνει ενισχυμένες ελπίδες για συμμετοχή στην Ευρώπη, μια άκρως επιτυχημένη (και αήττητη πορεία) σε αυτήν, 2 συνεχόμενες επιβλητικές χρονιές στον θεσμό του Κυπέλλου και, εντέλει, ένα τόσο μα τόσο πολυαναμενόμενο ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ. Κι όλα αυτά με τη χρησιμοποίηση πολλών Ελλήνων παικτών, επαγγελματισμό και άριστη διαχείριση του κλίματος στα αποδυτήρια, το οποίο ήταν και το κλειδί κατά πολλούς στην φετινή ονειρική χρονιά. Μα πάνω απ’ όλα; Την ευρεία παραδοχή από χιλιάδες αντιπάλους της ομάδας του. Κι αυτόν τον «τίτλο» είμαι σίγουρος πως τον εκτιμάει κι ο ίδιος περισσότερο από πολλούς άλλους…

Κι υπάρχει ακόμα συνέχεια… Φαντάζει, αν μη τι άλλο, απίθανο το ενδεχόμενο να μην συνεχίσουν αρχικά οι δύο πλευρές και την επόμενη σεζόν μαζί. Να μην συνεχίσουν εφ’ όρου ζωής, θα έλεγα εγώ, καθώς το πάθημα θα πρέπει να γίνεται και μάθημα, και προπονητή (που είναι το Α και το Ω γενικότερα σε μια ομάδα) ο οποίος «σου ταιριάζει» απαγορεύεται ακόμη κι η αμφιβολία για το αν θα πρέπει να τον εμπιστευτείς για πολλά χρόνια στον πάγκο σου. Όμως εδώ είμαστε. Εμπιστοσύνη υπάρχει άπειρη στην παρούσα διοίκηση και – γεροί να ‘μαστε – έχουμε να δούμε σίγουρα πολλές ακόμα ονειρικές χρονιές, όπως η φετινή, και γιατί όχι κι ακόμα καλύτερες…

Ραντεβού στη φιέστα. Στις φιέστες

 

Vamos bien !!!!!!

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο