ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ… ΚΕΝΟ

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ… ΚΕΝΟ

O Predator επιστρέφει μετά από καιρό για να κάνει μια αποτίμηση των όσων διαδραματίστηκαν τον τελευταίο μήνα, να μεταφράσει τις πρόσφατες κινήσεις της διοίκησης, αλλά και να κρούσει τον… κώδωνα του κινδύνου

Επιστρέφω με «χορταστικό» άρθρο στην στήλη μετά από σχεδόν 1 μήνα συνειδητά, καθώς είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς το πλάνο και τα κίνητρα μιας διοίκησης από τις πρώτες κιόλας ημέρες του καλοκαιριού. Ένας μήνας που έκρυβε εκπλήξεις (θετικές μα – κυρίως – αρνητικές) για τον κόσμο της ομάδας, όπως και πολλές-πολλές ανακατατάξεις. Κι επειδή από εδώ έχετε διαβάσει άπειρες φορές το πόσο ώριμα έπραττε η διοίκηση και δεν άλλαζε με τίποτα την φιλοσοφία και το επιτυχημένο πλάνο της, κάπου εδώ έγκειται και η ανησυχία η δικιά μου όπως και πολλών ακόμη φίλων της ομάδας, με τους γνωστούς εννοείται παθολογικά «μίρλες» να εξαιρούνται λόγω βλακείας. Για πάμε όμως να τα πάρουμε όλα με τη σειρά…

 

  • Αισιοδοξία έβγαινε, εάν ανατρέξει κάποιος στο πρόσφατο παρελθόν, σχετικά με την επιμήκυνση της συνεργασίας της ομάδας με τις κολώνες ουσιαστικά της άκρως πετυχημένης και ιστορικής χρονιάς για την Α.Ε.Κ εν ονόματι Χιμένεθ, Αραούχο, Βράνιες, Κονέ, Λάζαρος. Κι αν για τον τελευταίο το ζήτημα έχει χιλιοαναλυθεί και δεν συντρέχει λόγος να ασχοληθούμε περαιτέρω, οι υπόλοιπες (για τον Κονέ δεν υπάρχει ακόμη κάτι οριστικό) είναι περιπτώσεις στις οποίες φαινόταν πως υπήρχε πρόσφορο εάν θυμάστε έδαφος… Ενώ αξίζει να αναφερθεί πως ακόμη κι η υπόθεση ανανέωσης με τον υπαρχηγό της ομάδας Αντρέ Σιμόες βρίσκεται εδώ και μήνες στον… αέρα. Δεν θα αναλωθούμε με την κάθε περίπτωση ξεχωριστά, όμως το μόνο σίγουρο όπως μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς είναι πως αποτελεί μεγάλο πλήγμα για την συνέχιση των επιτυχιών η μαζική αυτή… «έξοδος». Για να μην αναφέρουμε και τα πιθανά ερωτηματικά που γεννιούνται… Κανείς βέβαια δεν μπορεί να αρνηθεί πως οι περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις δεν ήταν ακριβώς «στο χέρι της ομάδας», παρά την διαχρονική προσπάθειά της να αποφεύγει δυνητικά τέτοιες καταστάσεις. Παρ’ όλα αυτά εδώ καταπιανόμαστε με το αποτέλεσμα που φέρνουν αυτές οι αποχωρήσεις, το οποίο κακά τα ψέματα έχει αρνητικό πρόσημο. Πόσω μάλλον απ’ τη στιγμή που αυτή ακριβώς η απουσία μαζικών ανακατατάξεων ήταν κι ο πυλώνας πάνω στον οποίο χτίστηκαν τα όσα θεαματικά παρουσίασε πέρυσι η Α.Ε.Κ.

 

  • Θα έλεγε κανείς πως η πιο εντυπωσιακή… ανακατάταξη στον οργανισμό Α.Ε.Κ. ήταν η αλλαγή προπονητή, κάτι που μπορεί να επιφέρει τα πάνω κάτω ακόμη και σε ρόστερ υπερπαικτών. Μια αλλαγή με (ίσως κι αδικαιολόγητο) ρίσκο, το οποίο πήρε όλο πάνω του μετέπειτα ο ηγέτης της ομάδας Δημήτρης Μελισσανίδης. Το αν θα βγει λοιπόν μένει να το δούμε στο γήπεδο, εγώ απ’ την πλευρά μου δεν έχω παρά να ευχηθώ τα καλύτερα στον Μαρίνο Ουζουνίδη και να πετύχει περισσότερα απ’ όσα πέτυχε ο προκάτοχός του. Αυτός (θα πρέπει να) είναι άλλωστε κι ο στόχος.

 

  • Από εκεί και πέρα, θετική εντύπωση μου έκανε η πρόσληψη ενός ακόμη «βοηθού» του Νίκου Λυμπερόπουλου με εξαιρετικά σημαντικές αρμοδιότητες, του Βλαντιμίρ Ματιάσεβιτς. Ήταν μια κίνηση που προσωπικά την θεωρούσα επιβεβλημένη και χαίρομαι ιδιαίτερα που το ίδιο διέκρινε με σχετική σβελτάδα και η ομάδα. Και τη θεωρούσα επιβεβλημένη καθώς, ακόμη κι αν πιστώνω πολλές επιτυχίες σε υποθέσεις που σχετίζονται με γηγενείς παίκτες αλλά και στη σχεση του με αυτούς και την διοίκηση, δεν μπορούσα παρά να διακρίνω την έντονη δυσκολία που αντιμετώπιζε ο πάλαι ποτέ άσσος της Ένωσης στον χειρισμό υποθέσεων με αυξημένη δυσκολία από το εξωτερικό. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει πολύ να προσέξει η διοίκηση εάν θέλει να συνεχίσει σε ανοδική πορεία και στον αστερισμό του… Champions League. Υποθέσεις που ίσως μπορούσαμε λοιπόν να προλάβουμε χάθηκαν, όμως ‘κάλλιο αργά παρά ποτέ’. Αναμένουμε τις κινήσεις της ομάδας από εδώ και στο εξης…

 

Συμπερασματικά, είναι εμφανής η ανησυχία και ο προβληματισμός στο περιβάλλον της Πρωταθλήτριας Ελλάδας σχετικά με το πως εξελίσσεται μια κομβική μεταγραφική περίοδος για την ομάδα, καθώς κανείς εντός διοίκησης δε νομίζω να επιθυμεί την εγκαθίδρυση της φετινής χρονιάς στην κοινή γνώμη ως τίποτα άλλο παρά ένα… «one hit wonder». Είναι ευνόητο πως πρέπει να χτίσει η διοίκηση πάνω σ’ αυτήν, με τα όσα έχουν συμβεί μέχρι σήμερα μόνο αισιοδοξία να μην δίνουν ως προς αυτό. Ελπιδοφόρο το ότι η διοίκηση δείχνει ικανή και να αντιλαμβάνεται άμεσα τα λάθη της και να κινείται προς την σωστή κατεύθυνση ώστε να τα διορθώσει. Αναγκαίο το να πραγματοποιηθούν τάχιστα όλα όσα χρειάζονται ώστε να έχει σύντομα στα χέρια του ο προπονητής ό,τι πρέπει για να δουλέψει σωστά στο Κίελτσε ενόψει της νέας χρονιάς. Μιας χρονιάς κομβικής και άκρως σημαντικής, που κανείς δεν θα πρέπει να δει ως κάτι σαν «πείραμα» ή μια ακόμη μέρα στη δουλειά. Τα πειράματα άλλωστε τα αφήσαμε – υποτίθεται – πίσω μας κάπου στα τέλη του 2016, και τα πισωγυρίσματα εδώ που φτάσαμε ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ…

 

Με την ελπίδα στην επόμενη «επικοινωνία» μας να έχουν γίνει βήματα εμπρός, καλή συνέχεια και καλά μπάνια…

 

Μόνο Α.Ε.Κ !!!!!

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο